Film-O-Fictie, 41: De jueves a domingo

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Vierde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2012



Majoor Kapitein en zijn meisje
staan tussen de kussens geklemd
Ze kijken mijn kant op, achter hen
de benen van mijn zus

Pap en mam zitten voorin
ze praten Engels
dat doen ze steeds vaker,
zus verstaat het en schuift
naar het midden van de achterbank.

'Hé, pas op de Majoor.'
'Het is maar playmobile hoor.'
Ik pak de poppetjes en toon ze
het voorbijschietend landschap.

Als het Engels niet meer voldoet
bindt pappa ons vast aan de koffers
op het dak, vangen we vliegen en
kunnen elkaar zelfs niet verstaan
We volgen de handen van onze ouders
fel bewegend achter de voorruit.

N.a.v. De Jeuves a Domingo, van Dominga Sotomayor uit Chili.

Film-O-Fictie, 40: Kiseki (I Wish)

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Vierde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2012



'Kun je het geluk afdwingen,
het toeval beinvloeden?'
zijn geen vragen voor Koichi
en zijn jongere broertje Ryunosuke.

Sinds hun ouders scheidden
wonen zij mijlenver uiteen.
Hij bij mama en hij bij papa.

Als de trein uit A om 12:03 vertrekt
en de trein uit B om 11:45 en
ze rijden beiden 130 kilometer per uur
waar kruisen de treinen elkaar dan
en op welk tijdstip?

Verbonden via de telefoon
is niet genoeg, dus maken ze de som
waarna hij reist van A naar C
en hij reist van B naar C

Vervolgens kijken ze samen
hoe de treinen razendsnel
rakelings langs elkaar scheren.

N.a.v. Kiseki (I Wish) van Japanner Kore-eda.

Film-O-Fictie, 39: Noir Ocean

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



de jongen trekt zijn schoenen uit
zijn broek en zijn trui
stapt het ijskoude water in
verder van de kant,
dieper in de rivier

verder dan watertrappelen
is hij nooit gekomen
nu zakt de bodem
onder hem vandaan en nog
is hij niet in het midden

gillen, wil hij, maar
hij komt adem te kort
en er is toch niemand in de buurt
dat heeft hij vooraf gecheckt

zijn benen, zijn armen
spartelen hem vooruit
de stroming duwt hem opzij

na een twintig minuten
komt hij - ver van de bewuste plek - aan
rent bibberend naar de boom
en graaft met blauwe handen
de rulle aarde open

hij pakt het kistje uit de grond
opent het en leest de woorden:
'als je de moed hebt
de rivier over te steken,
zul je een goed leven hebben'

hij rent over de brug
terug naar zijn kleren
en vervolgens naar huis

n.a.v. Noir Ocean van Marion Hansel.

Film-O-Fictie, 38: Grandma, a 1000 Times

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



'Hij speelde viool,'
zegt grootmoeder.
'Dat weet ik,'
zegt kleinzoon.

'Ik heb hier nog een bandje,'
zegt grootmoeder,
'met een thuisopname.'
'Nee, dat nam ik mee,'
zegt kleinzoon,

toen ik naar Canada verkastte,
luisterde ik naar het vioolspel
van opa, maar vooral naar
de achtergrondgeluiden,

gerommel in de keuken
toeterende auto's in de straat
jij roepend dat er koffie is.

Mijn oren haalde het simpelweg
onder opa's vioolspel vandaan.'

n.a.v. de liefdevolle docu Grandma, a 1000 Times over filmmaker Mahmoud Kaabour en zijn in Bieroet wonende oma.

Film-O-Fictie, 37: You are here

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



wie heeft mij hierheen gestuurd?
geen idee, ik vraag het Allen
ik sta hier op de hoek van Westboink
en de Groepjessingel - weten jullie
op kantoor hier meer van?
wacht, ik geef je Allen even

ha Allen, Allen hier, je bent
op de juiste plek alleen zijn
de instructies nog niet binnen
Frederiek zou ze voor 12en af hebben
maar ze is net de deur uit
voor een lange lunch met die lul
van Accreditatie Administratie
ken je die?
je bedoelt Allen?
ja, hij
die Allen ben ik zelf, althans
ik noem mij geen lange lul
maar de verdere omschrijving klopt

wacht maar op Frederiek
voor de laatste instructies
hier?
nee, niet hier op kantoor,
daar waar jij bent
ik ben toch hier.

n.a.v. de filosofisch getinte detectivefilm You are here (Daniel Cockburn, Canada)

Film-O-Fictie, 36: Seksuele Antropologie in zes lemma's

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



je reinste antropologie van de seksuele fantasie in zes beeldlemma's
(waar je zonder problemen het tegenovergestelde van opgewonden van wordt)

0.'Can I see your tongue?' vraagt
de dokter met Indiase tongval.
'Aaaah,' zegt Sophia Loren.
'Nothing the matter with it,
Put it away, please.'

1. twee lappen vlees behorend bij
een leerlinge en een lerares
in de tongzoenkunde schuren
onwennig over elkaar heen;
dat wordt nog lang oefenen.



2. net als toen ze trouwde
haar zusters en vriendinnen
gekleurde koordjes in haar
kruishaar vlochtten doen
de twee merja-mannen het
nu ze overleden is.

3. ingezoomd zijn het nog
perfectionistische tepels
op - zoom uit - volle borsten
maar verder uitgezoomd blijken
het billen (met opplaktepels)
van nachtclubdanseressen.



4. compleet freudiaans
geindoctrineerd fantadroomt
Svankmajer extra large tongen
en winkelwagens vol teddyberen
met aaibare erecties

5. volledig volleerd wisselen
mannen met vrouwen met vrouwen
met mannen met mannen met vrouwen
slijmerig hun liefde uit, de lerares
werkloos achter latend

6. maar zij is al in de wolken
waar de peren in de boom
zijn vervangen door
minstens zo sappige
penissen in haar droom.

vindplaatsen:
0. 'Goodness Gracious Me', singletje van Peter Sellers en Sophia Loren.
1. Attenberg (Tsangari, Griekenland)
2. Silent Souls (Fedorchenko, Rusland)
3. Biutiful (Inarritu, Spanje/Mexico)
4. Surviving Life (Svankmajer, Tsjechië)
5. En el Futuro (Andrizzi, Argentinië)
6. Attenberg (Tsangari, Griekenland)

Film-O-Fictie, 35: Tyrannosaur

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



Hij schiet een kringloopwinkel binnen
duikt achter een kledingrek.
'Waar ben je naar op zoek?'
vraagt de winkeldame.
Ze kijkt uit het raam.

'Of ben je op de vlucht?'
achter het rek blijft het stil.
'Wat is je naam?'
'Robert. Robert de Niro.'
'Zal ik voor je bidden, Robert?'

Ze knielt naast het rek:
'Here God, deze man heeft pijn,
help hem zijn weg te vinden.'

Hij houdt het niet meer uit,
met en nat gezicht, scheldt
hij haar huid vol: 'Rot op
met je fucking god.'

'Ook jij bent een kind van God.'
'Mijn vader was een dronkenlap
net als ik - als je dat god noemt.'

n.a.v. het regiedebuut van acteur Paddy Considine, met in de hoofdrollen Peter Mullan en Olivia Colman.

Film-O-Fictie, 34: Tender Son - The Frankenstein Project

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



Als hij (de zoon dat is)
z'n eerste slachtoffer
herkent, maakt, uit beeld
verdwijnt en vervolgens
elders opduikt, zie ik

een grote kans voor
de scenarist maar
blijkbaar heeft die
het niet zo op
goed gevonden twists

want even later
bij slachtoffer nummer twee
is het wederom raak;

na het bloed volgt
niet de vader die
overal verantwoordelijk voor blijkt
maar simpelweg het voortkabbelen
van het drama rond de zoon

als je toch bezig bent
met het verbeelden van
de realiteit waarom niet
deze wat meer geweld aandoen
met irreeel maar intrigerend resultaat

Film-O-Fictie, 33: My Joy

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011




- Waar gaat deze weg naar toe?
- Welke weg?
- Daar. In het bos.
- Dat is geen weg, dat is een richting.

Een richtingenstrijd in de Oekrainse film My Joy (Sergei Loznitsa), waarin de associatieve manier van vertellen allerlei verhalen in elkaar over laat vloeien, tot ook de regisseur de weg kwijt is waarbij we vanzelf aankomen bij de slotzin van het gedicht 'Terug naar het vertrekpunt' van Krijn Peter Hesselink:

'Niemand is de weg die wij nu kwijt zijn.'

Film-O-Fictie, 32: Dochters en vaders (Attenberg, The Piano in a Factory, Somewhere)

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



ze zien elkaar zelden en
misschien wel nooit meer

1. ergens in L.A.
duiken ze het zwembad in
dwarrelen bewust naar de bodem
om daar met de pinken omhoog
te genieten van een kopje thee

2. ondertussen in China
zaagt, verft, timmert hij
een plank tot piano en
spelen ze samen Fur Elise
- zelfs Beethoven kan het horen

3. terug naar Griekenland
waar hij, hoe ziek ook
een serieuze dialoog over laat gaan
in woordspel, in klankspel
dat vanzelf dieren van hen maakt

4. dichter bij huis in Den Haag
fladdert een fee (inclusief vleugels)
richting pc, waar de prins
(inclusief mantel en fez) klaar staat
voor een 5-kamergroot hinkelspel



n.a.v. het fantasiespel dat vaders en dochters bindt in de IFFR-films Somewhere (Sofia Coppola - een foto staat bij film-o-fictie, 30), The Piano in a Factory (Zhang Meng) en Attenberg (Athina Rachel Tsangari).

Film-O-Fictie, 31: Poetry

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



het moment is nooit ver weg
zo, legt de opperdichter
uit, kun je het vangen

collegacursisten schudden
strofen uit hun mouwen
en zij

zij wacht een dag
onder haar boom
de boom van niemand anders
maar haar blad
blijft onbeschreven

het moment is al voorbij
het gevolg drijft
in de rivier zit
in de keuken eet
haar bord leeg stopt
haar hoofd vol

het is te zwaar
om er zomaar
uit te schudden

pas als het lukt
is er ruimte en tijd voor
een nieuw moment

n.a.v. de rustige, heftige, indrukwekkende, treurige Zuid-Koreaanse film Poetry van Lee Chang-Dong over een oude vrouw die een poëziecursus volgt en al bij voorbaat een writers block heeft, die duurt tot dat ze al haar zorgen onder controle heeft...

FILM-O-Fictie, 30: Somewhere

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



Niet de paaldanseressen, maar zijn
twaalfjarige dochter staat voor de deur.
Dat had hij niet besteld.
Haar moeder is niet bereikbaar.

Zelfde tasjes met daarin de
zelfde inklapbare palen die ze
gelijktijdig uitklappen en tussen
vloer en plafond vastklemmen

zelfde billen met daarover de
zelfde standaard sexy pakjes die ze
gelijktijdig uitpakken en tussen
drie en half vier aan hem tonen

– bijna synchroon
hangen de tweelingzusjes
met de voeten tegen het plafond
in zijn bovenkamer als

de deurbel voor de tweede keer gaat.
Zijn dochter doet open en meldt
dat er twee dames voor hem zijn
of ze zolang even op de gang moet wachten.

N.a.v. de lieve, slome vader-dochter-film Somewhere van Sofia Coppola

Film-O-Fictie 29: Black Swan

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011



Als moeders wil is wet;
snoep niet teveel
ga op tijd naar bed,
wat is dan dochters wil?

Haar choreograaf eist
meer drama, meer lust
- laat jezelf eens lekker gaan -
maar wil ze daar wel heen?

Concurrente nummer één
wordt hartsvriendin voor een nacht.
Weg zijn de eisen en de wetten.
Een zwanenmeer of minder?

n.a.v. Black Swan (Darren Aronofski)

Film-o-Fictie, afl. 28: Les Amours Imaginaires

Kort proza, ad-hoc poëzie geïnspireerd door films
Derde reeks n.a.v. het Int. Film Fest. R'dam 2011

Met het 40e Internationaal Film Festival Rotterdam voor de deur vormt Bert Vanger zijn impressies van festivalfilms weer om tot zeer kort proza, ad-hoc poëzie en andersoortige stukken. Alvast een eerste indruk naar aanleiding van de Canadese film Les Amours Imaginaires van Xavier Dolan.



Altijd laat op een feest
verwachtingen genererend.
En als dan eindelijk die blonde krullen,
die mooie kop om de hoek van de kamerdeur,
dan weten de magneten niet meer waar de pool is.

Het soort jongen dat zonder kleerscheuren
van bloem (m/v) tot bloem (v/m) vliegt en meepikt
waar hij toevallig zijn zinnen op zet

Zij heeft haar armen open, klaar voor de ontvangst
maar Adonis loopt door, naar het hart van het huis.
Ze wendt zich tot haar medegevangene
maar die is nog volledig in de ban.

Tot elkaar veroordeeld staan ze
mooi te wezen in de geruïneerde keuken.
Hij is alweer naar een volgend feest
zij delen de rouw om die ene,
die eeuwige,
die met die krullen.